Magdalena Bay obserwacja wielorybów

Sezon wieloryba szarego w Magdalena Bay trwa mniej więcej od stycznia do marca i wszystkie trzy wycieczki z tej strony działają wyłącznie w tym oknie. Wieloryby zaczynają przypływać ze swoich arktycznych żerowisk pod koniec grudnia, a na początku kwietnia ruszają z powrotem na północ. Luty uchodzi zwykle za szczyt: to wtedy w lagunie jest najwięcej matek z nowo narodzonymi młodymi i najczęściej odnotowuje się „przyjazne” zachowania, z których zatoka słynie. Styczeń bywa świetny, choć spokojniejszy, a pod koniec marca liczebność już spada, bo zaczyna się migracja na północ.

Magdalena Bay to rozległy, płytki system lagun na pacyficznym wybrzeżu Baja California Sur w Meksyku, osłonięty łańcuchem wysp barierowych. Nad samą zatoką nie ma kurortu, w którym nocowałaby większość odwiedzających — bazujesz w La Paz albo Loreto i jedziesz tam na jeden dzień. Wycieczki pokonują około dwóch godzin w jedną stronę do jednego z trzech slipów: Puerto Chale na południu (z La Paz), Puerto San Carlos w środkowej części zatoki albo Puerto López Mateos na północy (oba z Loreto).

Wieloryby szare, a konkretnie matki z młodymi. Magdalena Bay należy do niewielkiej grupy pacyficznych lagun, z których wieloryby szare korzystają, żeby rodzić i karmić po migracji z Morza Beringa i Morza Czukockiego. To kierunek jednego gatunku, a nie ogólne safari morskie — jeśli szukasz mieszanki humbaków, płetwali błękitnych, delfinów i uchatek, to zupełnie inny rodzaj rejsu z La Paz czy Loreto po Zatoce Kalifornijskiej.

Rezerwuj z miasta, w którym już mieszkasz — żadne nie leży istotnie bliżej wielorybów, a oba oznaczają około dwóch godzin jazdy w jedną stronę. Z La Paz spotkanie z wielorybem szarym (~$171, 8 godzin) dociera do Puerto Chale i obejmuje odbiór z hotelu, śniadanie i obiad. Z Loreto masz dwie możliwości: wycieczkę w małej grupie do López Mateos (~$179, 7 godzin, do 8 osób) i całodniowy wyjazd do San Carlos (~$300, 8 godzin, do 10 osób). Przejazd między La Paz a Loreto wyłącznie po to, żeby wybrać inną wycieczkę na wieloryby, nie jest wart tej drogi.

Ceny wyjściowe trzech porównywanych wycieczek to ~$171 za osobę z La Paz, ~$179 z Loreto za wyprawę pangą w małej grupie do López Mateos i ~$300 z Loreto za całodniowy wyjazd do San Carlos. Porównuj zakres świadczeń, a nie same liczby: wycieczka z La Paz obejmuje transfery z hotelu, śniadanie w pudełku, obiad w restauracji z napojem, kamizelkę ratunkową i ubezpieczenie podróżne, co niweluje sporą część różnicy. Ceny zmieniają się zależnie od daty i ustala je organizator.

Około dwóch godzin we wszystkich trzech wycieczkach. Reszta 7–8-godzinnego dnia to dojazd, przerwa na posiłek i droga powrotna. Ta proporcja zaskakuje część podróżnych, więc warto ustawić oczekiwania od razu: kupujesz dostęp do odległej laguny, a jazda jest kosztem tego dostępu. Dwie godziny w pandze otoczonej wielorybami szarymi to w praktyce aż nadto — łodzie nie dają osłony i większość osób pod koniec jest gotowa wracać.

Często, ale nigdy na zawołanie. Magdalena Bay to jedno z niewielu miejsc na świecie, gdzie wieloryby szare — nierzadko matki popychające młode w stronę łodzi — dobrowolnie zbliżają się do małych jednostek i zostają przy nich. Organizatorzy opisują zwierzęta wynurzające się zaledwie kilka metrów od burty i w szczycie sezonu zdarza się to regularnie. Pozostaje to jednak zachowanie dzikich zwierząt: żaden organizator nie zagwarantuje liczby wielorybów, ich zachowania ani dystansu, a sternikom nie wolno ich gonić ani osaczać.

Panga — mała, otwarta łódź z laminatu, z silnikiem zaburtowym i miejscowym sternikiem. Nie ma kabiny, nie ma toalety, nie ma osłony przed słońcem ani bryzgami, a siedzi się na poprzecznych ławkach w kamizelce ratunkowej. Ten kompromis jest właśnie tym, po co ludzie przyjeżdżają: siedzisz nisko i blisko wody, przez co spotkanie staje się osobiste w sposób nieosiągalny na dużym statku wycieczkowym. Oznacza to też, że wiatr, słońce i kołysanie są częścią doświadczenia.

Dzieci zwykle znoszą to świetnie, a małe grupy sprawiają, że widzą wszystko, zamiast stać za tłumem. Wycieczki są wprost opisane jako nieodpowiednie dla kobiet w ciąży, osób z problemami z kręgosłupem, podróżnych z ograniczoną sprawnością ruchową i osób na wózkach, ze względu na długi dojazd i małą otwartą łódź bez wygodnego wejścia. Starsi podróżni, którym nie przeszkadza cały dzień poza hotelem i zejście do małej łodzi, zwykle radzą sobie dobrze, ale to długi dzień zaczynający się przed świtem.

Priorytetem jest ochrona przed słońcem: kapelusz z troczkiem, okulary polaryzacyjne, krem z wysokim filtrem i pomadka ochronna z SPF. Ubierz się wygodnie i na cebulę, bo odbiór przed świtem bywa chłodny, w busie działa klimatyzacja, a na łodzi wieje — składana wiatrówka obsługuje wszystkie trzy sytuacje. Weź też:

• Aparat z zoomem o średniej ogniskowej zamiast ciężkiego teleobiektywu
• Worek wodoszczelny albo szczelne etui na elektronikę — bryzgi są ciągłe
• Lek na chorobę morską przyjęty godzinę przed wyjazdem, jeśli masz do niej skłonność
• Drobne banknoty w peso na napiwki, które nie są wliczone w cenę

Tak, z obu powodów. Wiatr i mgła nad zatoką mogą wymusić przełożenie wyjazdu ze względów bezpieczeństwa, a wycieczka w małej grupie do López Mateos z Loreto jest wprost odwoływana lub przekładana, jeśli nie zbierze się minimum sześciu uczestników. Dlatego zdecydowanie zalecamy planowanie dnia z wielorybami na początku pobytu, a nie na ostatni poranek — dzień zapasu zamienia przesunięcie terminu w niedogodność zamiast w utracone przeżycie.

Rezerwuj z wyprzedzeniem. Sezon trwa tylko około dziesięciu tygodni, każda łódź zabiera garstkę osób, a lutowe terminy schodzą pierwsze. Wszystkie trzy wycieczki mają bezpłatne anulowanie do 24 godzin przed wyjazdem, a wszystkie trzy oferują też opcję „rezerwuj teraz, zapłać później”, więc wczesna rezerwacja prawie nic nie kosztuje pod względem elastyczności. Dokładne warunki ustala każdy usługodawca i są pokazywane przy finalizacji — rezerwacje, płatności, zmiany, zwroty i obsługę klienta prowadzi bezpośrednio organizator, a nie ta strona.

Obserwacja wielorybów w meksykańskich lagunach wieloryba szarego to działalność regulowana: liczba łodzi jednocześnie na wodzie, odległości podejścia i limity czasu są kontrolowane, a sternicy pracują na podstawie zezwoleń. Spotkania, z których zatoka słynie, inicjują same wieloryby — to zwierzęta decydują się podpłynąć do łodzi dryfujących z wyłączonym silnikiem. Wybór licencjonowanego organizatora, zachowanie ciszy i pogodzenie się z tym, że w niektóre dni wieloryby się nie pokażą, to praktyczne sposoby, żeby jako turysta to wspierać.